عوامل پیشرفت و تعالی

عملکرد متفاوت افراد مختلف درمحیط کارراهمه تجربه کرده ایم . دیده ایم که گروهی از آنها خوشرویانه آماده پلسخ گویی و کمک کردن به مراجعانند، نشان خستگی درچهره شان دیده نمی شود، و شادمانه وظیفه خود را انجام می دهند. بررسی بیشتر موید آنست که این گروه معمولا برمهارت های حرفه ای خويش می افزایند, به رضایت مراجعان ارزش میدهند, و به بازرس و ناظرهم احتیاجی ندارند . خدمات این گروه اغلب موثر و آثارو محصولاتشان ارزشمند، کارآمد و دیرپاست. در بیشتر موارد نو آوری و ابتکاراین افراد موجب بالا رفتن کیفیت خدمات یا ایجاد تکنولوژی برتردرزمینه کارشان می شود. معمولا درخشان ترین و محبوب ترین جهره های اجتماعی ازمیان این گروه بر می خیزند. ازطرف دیگرجمع كثيري برخلاف اين گروه رفتارمي كنند. گویی با نگهبان به محل کارکشانده شده وبه بردگی مدرن واداشته شده اند. آنها جزبه راههای فرارازکاربه چیز دیگری نمی اندیشند. اگر حد اقل حرکتی هم می کنند انگیزه اصلیشان دریافت ماهیانه ای می باشد تا با آن امرارمعاش کنند. با آنکه نگهداری این افراد برای کارفرمایان گرانترازگروه اول تمام می شود, کمترین بازدهی را دارند و باعث بیشترین نارضایتی های آشکار و پنهان مراجعان ومسئولان سازمانی می شوند. تفاوت دو گروه تنها به آنچه گفته شد ختم نمی شود. خوشرفتاری و عملکرد گروه اول به ایجاد رضایت, اطمینان, احترام و دوستی درمیان ایشان و مراجعان آنها می انجامد واین کنش و واکنش بطورغیرمستقیم برروابط خانوادگی همه این افراد نیزاثرمطلوب بجای می گذارد. خلاف این موضوع نیزدرمورد گروه دوم صادق است. آنها نه تنها مراجعان, همکاران, و مدیران خشنودی ندارند بلکه خود نیز ازکارو رفتارخودشان راضی نیستند. این عدم رضایت فردی برروابط خانوادگی ایشان نیز اثر ناخوش آیند بجا می گذارد. نگرانی ,افسردگی, و امراض روانی مختلف, و گاهی عارضه های قلبی کشنده ازاین عدم رضایت سرچشمه می گیرد. طبق آمار منتشره در آمریکا "بیشترین سکته ها دراین کشور صبح روز دوشنبه اتفاق می افتد." یعنی درست وقتی که بعد از دوروز تعطیلی افراد خود را مجبورمی بینند که دو باره به کاری باز گردند که آنرا دوست ندارند! اگر شما نیز باورداشته باشید که بشر تنها برای امرارمعاش زیست نمی کند وبه نیازهای والاتر دیگری از جمله احترام بخود و خود شکوفایی وتعالی نیز نیازمند است , تفاوتهای چشم گیر این دوگروه شما را وادارمیکند تا کنجکاوانه سئوالات زیررا از خود بپرسید . عامل این تفاوتها چیست؟ افراد گروه دوم چگونه می توانند شاد ومثمرثمربوده، خوشرفتارشوند و فرصت درخشش داشته باشند؟ با كاوش عمیق ترو جستجوی بيشتری درخواهید یافت که افراد گروه اول به کاری مشغولند که درآن استعداد داشته, به آن علاقه مند بوده و برایش آموزش دیده اند. تجربیات عینی فراوانی نیزحاکی بر اینست که گزینش کاربرحسب استعداد وعلاقه و آموزش دادن براساس ایندوعامل, حد اقل سبب خوشنودي فرد و خدمت موثر به مردم می شود واگر گسترش یابد و همه گیر شود, بالقوه می تواند سلامت وپیشرفت جامعه را ,که همه مصلحان خواستار آنند, در پی داشته باشد. این واقعیتی انکار نکردنی است که انسان درهیج کاری پیشرو وصاحب نام نمی شود مگر اینکه آن کار با استعداد وعلاقه و شوروشوق او همخوانی داشته باشد. استعداد وعلاقه مردم نیزهمچون اثرانگشتان آنها با هم تفاوت دارد. بعبارت دیگرهرانسانی دارای توانایی های برجسته ویژه ای می باشد که او را ازانسان های دیگر متمابزمی سازد، همچنین احساس دلبستگی هرفرد نسبت به چیزها، کارها وکسان, با دیگرافراد متفاوت است. بنا براین انسان ها تنها زمانی می توانند توانایی های خود را بنمایش بگذارند وفرصت درخشش داشته باشند که به حرفه ای بپردازند که به آن علاقه مند بوده, درآن استعداد داشته, و برایش آموزش دیده باشند. دقت بیشتر به مطالب بالا و توجه مجدد به رضايت فردي، ثمربخشي اجتماعي، حسن رابطه، ورفتار انساني گروه اول از يك طرف, و خوشنودي مراجعان اين گروه و اثرات با لقوه اجتماعی بکارگیری استعدادها و علاقه ها از طرف ديگر, شما را متقاعد مي سازد که استعداد و علاقه دردستیابی افراد به پیروزی نقشی شگرف دارد. براین اساس می پذیرید که شناختن و پرورش دادن استعدادها و علایق چهارمین رازپیروزی انسان می باشد. * شناخت و پرورش استعداد ها آنقدر مهم واساسی می باشد که بعضی ها معتقدند معنی زندگی آشکار ساختن این گوهرها و هدف آن پرورش دادن و بکارگرفتن آنهاست. یکی ازامتیازات وشادی های بزرگ جامعه بشری آ گاهی ازاین حقیقت است که فرد فرد افرادش از توانایی های ویژه ای بر خوردارند, و یکی ازنشانه های جامعه پیشرو, فراهم ساختن فرصت ها وامکانات لازم برای کشف و پرورش و بکارگیری این توانایی ها می باشد. گوناگونی این استعدادها جامعه راغنی و افراد را بهم وابسته ترمی کند و ازاین دیدگاه نیز ارزش فرد را درجامعه افزایش می دهد. پذیرش این مطالب به این پرسش می انجامد که چگونه می توان استعدادها وعلایق را آشکار ساخت. آشکار سازی استعداد ها و علاقه ها با استفاده از راه و روشهای زیرمقدور می باشد: - استفاده ازیافته های معلمان و مشاوران دردوران تحصیل. ( اگر جنین خدماتی موجود باشد) - مراجعه به مشاهدات افراد خانواده و دوستان نزدیک دررابطه با شما و کارهای دلخواهتان. - ارزیابی از خود با بررسی و مطالعه کارهایی که از کودکی تا کنون با علاقه و توانایی انجام داده اید و از انجامشان شاد شده اید. - شرکت درآزمون های سازمان ها و مراکز مشاوره و متخصص دراین زمینه. برای تشخیص درست استعدادها وعلاقه ها بهترست روش های متعدد بکار گرفته و حاصل آنها را با هم بسنجید. کلید اصلی کشف استعداد ها و علاقه ها در توجه کردن به کارها یی است که در طول سالهای زندگی شما استمرارداشته, تکرارشده , و برایتان شادی آور بوده اند. آشکارسازی استعداد ها و علاقه ها وپرورش و بکارگیریشان بزرگترین هدیه ایست که هر فرد بخود یا جامعه به او می دهد. این کارمستلزم صرف وقت و هزینه می بلشد, اما سودی که از کشف و پرورش آنها به فرد وجامعه می رسد آنقدر بزرگست که وقت و هزینه صرف شده با آن قابل مقایسه نمی باشد. کشف و پرورش این استعدادها و گزینش حرفه براساس آنها مثل تولدی دوباره است. ازآنجا که قسمت اعظم عمرانسان با کار کردن طی می شود, منطقی, شایسته, و ثمربخش است که به کاری بپردازد که ازآن لذت می برد و برایش معنی دارست. چون درغیر این صورت روزهای زنگییش را با نگرانی یا بی خبری, در انتظار رسیدن دوران بازنشستگی و پایان عمر بباد می دهد! و درنتیجه خود را از درخشش برخاسته از ابتکار, نوآوری و سودمند بودن , و جامعه را ازحاصل خود شکوفایی و تعالی خویش محروم می سازد. آری کارمعنی دار کاریست که براساس استعداد وعلاقه و آموزش برگزیده شده باشد. تنها در این شرایط است که فرد ازفرصت خدمت کردن استفاده می کند تا به جای نشان دادن قیافه عبوس و خسته و دست بسر کردن مراجعان, شخصیت, توانایی, هنر, مهارت, و سلیقه و ابتکارخود را درهم آمیزد و ازمچموعه آنها کارش را مانند یک تابلو نقاشی زیبا و ارزشمند به مردم تقدیم کند. خواننده آگاه وآینده نگراین مطالب, نه تنها تلاش خواهد کرد که این دانسته ها را درمورد خود بکارگیرد بلکه بعنوان یک شهروند متعهد, مصرانه ازموسسات آموزشی وهرمقام موثر کشوری خواهد خواست که کشف وپرورش استعداد ها و علاقه های فرزندان کشوررا سرلوحه کارخود قرار دهند.